หน้าแรก

วันอาทิตย์ที่ 25 ธันวาคม พ.ศ. 2559

ออมรัก

ออมรัก
.
จากละอองของไอที่ไหลเฉื่อย
แลไหลเรื่อยแรงลมผสมสาย
ผ่านลำเนาเขาหินบ้างดินทราย
ละอองคล้ายเคลื่อนคล้อยเป็นฝอยเย็น
.
รวมตัวกันวันใหม่สวยใสสด
งามจับจรดจริงแท้ให้แลเห็น
สะท้อนแสงแรงฉ่ำไม่ลำเค็ญ
ค่ำคืนเพ็ญพริ้งประกายดั่งคล้ายมณี
.
ละอองรักสลักซึ้งประหนึ่งนั้น
ละอองฝันฝักใฝ่หวังให้สุขี
ละอองรวมท่วมท้นเกิดบนวิธี
ละอองนี้หนึ่งหยดร้อยรสละออง
.
เป็นหยดรักปักใจสวยใสสู่
หนึ่งโฉมตรูตรึงตราศรัทธาสนอง
เป็นหยดหนึ่งซึ่งลิขิตตามติดจอง
หยดรักปองเปี่ยมฝันจำนรรจา
.
ตามอีกหยดรดหลั่งอีกครั้งเสริม
หยดรักเติมต่อกันสู่หรรษา
ไม่มีหมดหยดรักตามตักมา
รักศรัทธาท่วมฝันแสนรัญจวน
.
ออมรักไว้ให้กันมากมั่นหมาย
ไม่เคยคลายเคียงคู่ชื่นชู้สงวน
เติมต่อกันนั้นรักล้นตักนวล
งามรักล้วนเราสองหมายครองเคียง๚ะ๛
☆✾☆
บ้านร้อนตะวัน

 


วันพฤหัสบดีที่ 22 ธันวาคม พ.ศ. 2559

เกินกว่ารัก

เกินกว่ารัก
.
ต่างต่อเติมเสริมฝันความมั่นหมาย
ให้ถึงปลายเปี่ยมสุขสนุกสม
ดั่งพิณคลอต่อกลอนออดอ้อนพรหม
ถ้อยคำคมคอยพร่ำร้อยร่ำริน
.
ด้วยจังหวะละมัยโลมไล้รอบ
ใจ กายตอบตามถ้อยสำออยถวิล
เคลิ้มเสียงนวลชวนฟังระฆังยิน
เกินผกผินโผจากด้วยมากละมุน
.
งามท่วงท่าคราเยื้องชำเลืองร่าง
งามทุกอย่างยามยิ้มตากริ่มกรุ่น
งามเอวองค์ทรงสวยร่ำรวยบุญ
งามยามหนุนนางนอนออดอ้อนทวี
.
เกินหญิงใดในหล้าโสภานัก
เกินกว่ารักเรียกหาเกินค่าฉวี
เกินอารมณ์บ่มฝันสุขสันต์ฤดี
เกินใครมีมากเท่าเกินเจ้างาม๚ะ๛
☆✾☆

บ้านร้อนตะวัน



วันอังคารที่ 20 ธันวาคม พ.ศ. 2559

อ้อนอิงอุ่น

อ้อนอิงอุ่น
.
อ้อนอบอุ่นกรุ่นกระจายจากกายสาว
กลางลมหนาวหนึ่งน้องประคองใกล้
อ้อนอิงแอบแนบนวลรัญจวนใจ
กลางลมไหวหวั่นหวิวสยิวทรวง
.
พร้อมเอ่ยคำฉ่ำถ้อยสอดสร้อยเสียง
พร่ำจำเรียงเริงรื่นดั่งกลืนสรวง
พร้อมอ้อมแขนแสนรักป้องปักดวง
พร่ำคำห่วงให้หาอย่าลาไกล
.
โหยหาห้องคล้องเคียงพร้อมเพรียงรัก
โหยหาตักต่อตื่นหมายชื่นไฉน
โหยหาวันฝันตามอันงามวิไล
โหยหาใจจากคำเผยพร่ำคะนึง
.
อ้อนออดเอื้อเหลือล้นกมลเอ๋ย
อ้อนกรเกยเกี่ยวก้าวเอื้อมน้าวถึง
อ้อนคนดีที่รักสลักตรึง
อ้อนเป็นหนึ่งนั้นเลย..เฉลยคำ๚ะ๛
☆✾☆

บ้านร้อนตะวัน



วันอาทิตย์ที่ 18 ธันวาคม พ.ศ. 2559

ไร้ค่าเวลาคอย

ไร้ค่าเวลาคอย
(กาพย์ยานี ๑๑)
กี่คำที่พร่ำขาน...กี่สิบล้านจารอักษร
กี่ปีที่พร่ำวอน...กี่อาทรที่ป้อนปรน
.
เราสู้ยืนอยู่มั่น...ไม่เหหันในวันหม่น
ปัญหาเดินหน้าชน...ค้นหาทางวางก้าวไป
.
เขาเจ็บเราเจ็บลึก....บาดรู้สึกเสียบลึกไฉน
เชื่อมถึงเป็นหนึ่งใจ...ไม่เคยหลบเราคบกัน
.
เสียใจเสียดายนัก...วันแห่งรักมาหักหัน
เพียงคำแสร้งจำนรรจ์...บั่นอารมณ์ฝาดขมทรวง
.
มากผู้คนรู้ดี...มากวิธีไมตรีหลวง
สร้างถ้อยร้อยบำบวง...ลวงคนเขลาเบาปัญญา
.
ล้านคำไม่ฉ่ำเท่า...หนึ่งคำเขาที่เล่าหา
ล้านครั้งหลั่งน้ำตา...ค่าไม่เท่าเขาสอพลอ
.
เจ็บล้นคนอย่างเรา...สุดแสนเศร้าเขาเป็นต่อ
ลาแล้วแก้วลออ...พอกันที โชคดีคุณ๚ะ๛
✼✼✼
.
บ้านร้อนตะวัน


วันอาทิตย์ที่ 11 ธันวาคม พ.ศ. 2559

ควรหรือไม่

ควรหรือไม่
.
สื่อภาษาพาทีมากมีผล
บ่อยเยี่ยมยลยามอ่านใจซ่านเสีย
ภาษากลอนย้อนคำระกำเพลีย
โหยละเหี่ยให้เห็นประเด็นนำ
.
อย่าง ทรุดโทรม” – “โทรมทรุดเกินขุดถม
อ่านไม่สมสื่อสารอาการต่ำ
อย่าง “ขี้เล่น” เผ่นกลับสลับคำ
“เล่นขี้” ฉ่ำ ชี้ช่องทำนองฮา
.
มากคำคู่ดูดีมากสีสัน
กลับคำกันเกินกู่รู้ไหมหนา
ความหมายเพี้ยนเปลี่ยนไปลงไร่นา
ย้อนกลับมามองเมือกเหมือนเกลือกตม
.
อยาก “สอดส่อง” ไม่ต้อง มา “ส่องสอด”
อีก “เง้างอด”-“งอดเง้า” เขียนเข้าผสม
“พรั่งพรู” เป็น “พรูพรั่ง” ให้ฟังระทม
งาม “ชวนชม” ชื่นใจแต่ไม่ “ชมชวน”
.
ภาษากลอนซ่อนคมอารมณ์ศิลป์
งามในจินต์เจียดฝันไม่ผันผวน
ภาษาสื่อคือเสียงสำเนียงนวล
งามทุกส่วนแสงเสริมเข้าเติมตาม
.
ด้วยอาทรกลอนกลของคนรัก
มุ่งหมายนักเนื้อในส่งใจถาม
เห็นด้วยไหมใครเขียนล้อเลียนลาม
ช่วยกันปรามป้องกันสร้างสรรค์วิธี๚ะ๛
.
บ้านร้อนตะวัน


ทาสรัก

ทาสรัก
.
เป็นอารมณ์ถมวางเป็นทางก้าว
วางทอดยาวหรือสั้นอันใดนี่
แล้วแต่คนคู่ครองมองไมตรี
จะมากมีหลุมบ่อล้วนก่อกัน
.
เมื่อรักสุขทุกข์ใดไม่กรายใกล้
ต่างแจ่มใสได้ชื่นรื่นสุขสันต์
ต่างถนอมกล่อมไว้ใจรำพัน
เสพรักนั้นสุขแสนดั่งแดนอินทร์
.
แต่ยามใดใครขื่นขาดชื่นสุข
กลับร้าวรุกกว่าไฟ..ไม่ถวิล
ข่มเหงใจเป็นทาสบาดชีวิน
กลับกลายสิ้นจากเก่า เผาอารมณ์
.
อะไรหรือคือรักมักใฝ่หา
อยากไขว่คว้ามาสู่เป็นคู่สม
ยอมเป็นทาสปรารถนาพาชื่นชม
ยอมตรอมตรมขมขื่น..แม้ฝืนใจ
.
เหมือนมีรักผลักนำความช้ำสู่
ขาดรับรู้หมู่เหล่าเฝ้าหลงใหล
ยังลำพองคะนองจับเล่นกับไฟ
ร้อนมือไหม้ไห้โหย..โอดโอยครวญ
.
ต้องยอมรับกับชะตาถ้าสมัคร
ลงเล่นรัก ตักฝันอันหอมหวน
ต้องยอมรับปรับตัวทั่วกระบวน
อย่าทิ้งทวน โทษมั่ว..โทษตัวเรา..
.
บ้านร้อนตะวัน


วันเสาร์ที่ 10 ธันวาคม พ.ศ. 2559

ทางวิถี

ทางวิถี
.
หาสิ่งใดเที่ยงตรงและคงที่
หรือวจีใดมั่นสำคัญเห็น
หรือทางใดมุ่งตรงส่งประเด็น
แสนลำเค็ญยังฝ่าตั้งหน้าชน
.
หากมุ่งมั่นฝันใฝ่ไปให้ถึง
มากต้องดึงจึงผ่านด่านฝึกฝน
ความสำเร็จไม่ง่ายสบายตน
แกร่งกมลทนสู่..ประตูชัย
.
เหมือนทางโค้งไปยากจากรู้สึก
ควรตรองตรึกนึกเห็นเป็นวิสัย
พบสีสันจากวิถีอาจมีภัย
แต่เร้าใจให้สู้..ย่อมดูดี
.
ยึดถือเอาอุปสรรคเป็นหลักสู้
ถือศัตรูคือเพื่อนไม่เลื่อนหนี
อยู่ดำรงอิสระและเสรี
ทางโค้งชี้ทักษะ..ชนะมาร๚ะ๛
.
"ทางโค้ง" แม้จะเป็นอุปสรรคที่ยากลำบาก
แต่ก็เป็น "สีสัน" ที่ทำให้การเดินทาง "มีชีวิตชีวา"
.
บ้านร้อนตะวัน