หน้าแรก

วันพฤหัสบดีที่ 11 สิงหาคม พ.ศ. 2559

ลูกรักแม่ แม่นั้นไม่ทันรู้


ลูกรักแม่ แม่นั้นไม่ทันรู้
.
แม่รักลูก ลูกก็รู้ อยู่ว่ารัก
ใครอื่นสัก หมื่นแสน ไม่แม้นเหมือน
จะกินนอนวอนว่า เมตตาเตือน
จะจากเรือน ร้างแม่ ก็แต่กาย
(บางตอนจาก ขุนช้างขุนแผน ตอนกำเนิดพลายงาม)
.
แต่วันนี้ที่เห็นและเป็นอยู่
ได้แต่ดูรู้รักเกินหักหาย
มองแต่ภาพอาบล้นบนอุบาย
แม่ไม่ตายคล้ายเคียงมองเมียงเรา
.
รำลึกถึงตลอดกอดในอก
จะกี่ศกปรกเกศไล่เหตุเขลา
กี่ปัญหาถาโถมตระโบมเอา
เหมือนแม่เฝ้าเป่าปัดช่วยจัดการ
.
กำลังใจใส่ค่าศรัทธาล้น
กราบทุกหนบนวิถีมีสื่อสาร
อ้อนวอนพรหมยมอินทร์ถวิลมาน
โปรดบันดาลขานคำลูกพร่ำวอน
.
ขอให้แม่..แด่ข้าอย่าเศร้าหมอง
จงสมปองครองสวรรค์บรรจถรณ์
เดินสู่สุขทุกข์หายคลายอาวรณ์
ลูกขอพรอ้อนคำย้ำกับพรหม
.
รำลึกคุณบุญคุ้มแม่คลุมครอบ
รำลึกกรอบตอบแทนแดนสุขสม
รำลึกในใจข้าฯ พาชื่นชม
รำลึกคมบ่มย้ำ..คำแม่วอน
.
เหลือเพียงภาพอาบฝันในวันเก่า
เหลือเพียงเงาเฝ้าตามลามสลอน
เหลืออาลัยให้หวนล้วนอาทร
กราบแม่ก่อนนอนหลับ..ซึมซับทรวง
.



10 สิงหาคม ๒๕๕๘

รักบานยามขานรัก


รักบานยามขานรัก
.
ต้นผลิดอกออกช่อลออเอี่ยม
ยิ่งยลเยี่ยมยามบานสีหวานแหวว
ประดับงามตามพันธุ์ลดหลั่นแนว
แลเป็นแถวทางท่องยามมองเมียง
.
งามไสวในสวนรวมมวลหมู่
ช่วยเชิดชูชี้ชวนสำรวลเสียง
กลิ่นก็โปรยโชยชมอารมณ์เรียง
คราใกล้เคียงคอยคว้าเข้ามาชม
.
จะคว้าเช็ดเด็ดถึงหรือดึงเหนี่ยว
ล้วนต้องเกี่ยวกอดกำถ้อยคำสม
เขย่งยื้อถือหอมหรือดอมดม
สุขอารมณ์ร่วมใฝ่ต้องไขว่คว้า
.
รักที่งามหวามทรวงมากหวงแหน
ได้สอดแขนเคียงกันล้วนฟันฝ่า
มากแย่งยื้อถือมั่นด้วยสัญญา
ร้อยพรรณนาโน้มน้าวยามกล่าวคำ
.
เพราะสุขสมดมดอม ไ ม่ ยอมจาก
เพราะรักมาก ไ ม่ ลืมแสนดื่มด่ำ
เพราะคว้าไขว่ ไ ม่ ปล่อยให้ลอยลำ
เพราะน้อมนำหนึ่งนี้ ไ ม่ มีใคร
.
กลางวงแขนแสน รั ก งามพักตร์ผ่อง
อารมณ์ปองเปี่ยมรส รั ก สดใส
งามดอก รั ก ปักแน่นกลางแก่นใจ
แสนห่วงใยยิ่งนัก ยาม รั ก บาน๚ะ๛
☆☆☆
♥



โลกหม่นเมื่อคนหมอง


โลกหม่นเมื่อคนหมอง
.
โลกเราอยู่ดูดียามมีสุข
รื่นเริงรุกร้อยเรื่องไม่เคืองเข็ญ
แสนโสภาคราเคลื่อนคืนเดือนเพ็ญ
แผ่วลมเย็นเยือนหล้าคืนฟ้างาม
.
โลกวิไลใฝ่ปองที่ผ่องผุด
ปรับเปลี่ยนชุดชี้ชมอารมณ์หวาม
ผู้อาศัยวัยฝันเหหันตาม
แลอร่ามรุ่งอรุณล้างขุ่นมัว
.
โลกของเราเขาใครก็ไม่ต่าง
อยู่เคียงข้างคือรักสลักขั้ว
มุ่งหมายมีสีสันหาพลั่นกลัว
โลกของตัวต้องเห็นดั่งเพ็ญเดือน
.
โลกยิ่งใหญ่ในวิถีของชีวิต
เป็นเข็มทิศทางจับที่ขับเคลื่อน
ให้เดินตามยามอยู่ไม่รู้เลือน
โลกเสมือนมากวางที่กลางใจ
.
คือโลกสร้างต่างฝันอนันต์ผล
โลกของตนต้องงามอร่ามไสว
ต้องเลอเลิศเถิดแถนทั้งแดนไตร
คือโลกใครครั้งหนึ่งที่ซึ้งทรวง
.
ยามคนหมองมองโลกเหมือนโศกด้วย
ไร้แสงสวยสิ้นสีฤดีหน่วง
ยามขาดรักชักใยขาดใครควง
โลกทั้งดวงดับสวรรค์นิรันดร๚ะ๛
☆☆☆




รักรินร่ำดั่งฉ่ำฝน


รักรินร่ำดั่งฉ่ำฝน

เมื่อหมายรักปักใจใคร่สนอง
เมื่อหวังครองเคียงข้างในทางฝัน
เมื่อหัวใจใฝ่หาศรัทธากัน
เมื่อบัดนั้นนิ่งเถิดแล้วเปิดใจ
.
รักเหมือนฝนหล่นฟ้าพราวตาตื่น
น้ำฝนชื่นฉ่ำเย็นแลเห็นไหม
ละอองฝอยลอยลมพลิ้วพรมไป
สู่แห่งใดดื่มด่ำสมคำวอน
.
อย่ากลัวฝนคนดีอยากมีรัก
เปียกปอนพักเพียงยามใช่ตามหลอน
แล้วก็เย็นเป็นสุขไม่ทุกข์ทอน
รักยังสอนสู่สมภิรมย์ฤดี
.
ใช่รักร้อนฟอนไฟคอยไหม้โหม
รักประโลมล้อมรุกล้วนสุขี
โลกสดชื่นอื่นใดหาไม่มี
สุขเท่าที่ทั้งสองสนองคำ
.
จึงอย่ากลัวมัวหม่นยามฝนสาด
จึงอย่าขลาดเขลาจนกังวลร่ำ
จึงอย่าช้าถ้าพร้อมยินยอมนำ
จึงอย่าพร่ำเพ้อพกวิตกตน
.
เมื่อมุ่งหมายปลายทางเป็นนางฟ้า
ต้องไขว่คว้าคู่เคียงฟังเสียงฝน
คืนฉ่ำฟ้าคราตึงเสียงอึงอน
เราสองคนคอยสนองทำนองเพรง๚ะ๛
☆   ☆   ☆
♥



ความกังวลของคนเหงา


ความกังวลของคนเหงา
.
มีกังวลหม่นไหม้ ......ในทรวง ยิ่งเอย
มีตื่นคืนเลยลวง……………..ห่วงห้อม
มีใครไม่คอยควง................นางแม่
มีใฝ่ไกลลอยห้วง.........ห่างห้องหมองตรม
.
เหงาจมใจจึ่งเฝ้า...............เผาตน
เหงาห่มขมคอยคน...............หนึ่งนั้น
เหงาเกินกว่าใดปน........เกินแบ่ง นางเอย
เหงาเมื่อมองสองกั้น.................ฝั่งฟ้าผาภู
.
จะมีใครไหนบ้างเป็นอย่างเรา
เม่อมองเลาแหล่งหล้าเกินกล้ากู่
จะมีไหมใครกันคอยขันคู
เหมือนขังอยู่เย็นเยือกกลางเปลือกกรง
.
เหงาเศร้าซมห่มอกนรกห้อม
ไฟรุมล้อมแรงใดเกินไสส่ง
มืดมัวใจใครเหมือนใจเจื่อนจง
สิ่งประสงค์สื่อสารก็พาลจาง
.
ให้อาวรณ์สะท้อนฝันในวันเก่า
วันสองเราเรียนรักฟูมฟักข้าง
แสนอาลัยวัยเหมือนมองเลือนราง
คืนคล้อยค้างคงคล้ำระกำกล
.
วารผ่านไปใจคอยยังหงอยเศร้า
ความรักเราริบหรี่ที่แห่งหน
มีคืนไหนใจยั้งไม่กังวล
หวังหนึ่งคนเคียงข้าง..ยังห่างไกล๚ะ๛
☆☆☆
♥



เหนือแสวงคือแสงงาม



เหนือแสวงคือแสงงาม
.

แสงส่งสื่อลือลั่นอนันต์ผล
แสงเบื้องบนบ้างเบิกเป็นฤกษ์เสริม
แสงเลิศลักษณ์ชักพาศรัทธาเติม
แสงสีเพิ่มพร้อมพร่ำด้วยคำวอน
.
ขาดแสงสีปรีดิ์ดาก็ลาจาก
ขาดแสงฝากใฝ่ฝันก็พลันหลอน
ขาดแสงสูรคูณค้ำก็จำจร
ขาดบางตอนต้องเศร้าแสงเมามัว
.
ชีวิตคนบนถวิลถ้าสิ้นแสง
ดังอ่อนแรงโรครุมเข้าสุมขั้ว
ชีวิตใครไร้ทางทุกอย่างกลัว
เหลือเพียงตัวแตกสิ้นดวงวิญญาณ
.
มีดวงใจใสแสงแลแกร่งกล้า
ส่องมรรคาคงมั่นเป็นสัณฐาน
โลกยั่งยืนตื่นหลับยังนับกาล
ด้วยดวงมานมุ่งมั่นไม่ผันแปร
.
สูรส่งสื่อคือแสงสำแดงหลัก
มิผ่อนพักเพียงแผ่วด้วยแน่วแน่
หากสูรสิ้นถิ่นใดมีใครแล
ชีวิตแม้มีฝัน ก็บรรลัย
.
มีชีวาพาจิตเพ่งพิศหรู
หากยังอยู่อย่างขลาดต้องหวาดไหว
มีชีวิตติดแน่นเป็นแก่นใจ
เหนืออื่นใดด้วยแสงแสวงทาง๚ะ๛
☆☆☆
♥




เล่นมนต์รัก


เล่นมนต์รัก
.
บอกรักหวานผ่านกลอนอักษรสวย
ร้อยเรียงด้วยดวงจิตพิสมัย
บรรยายคำพร่ำหาแสนอาลัย
เปิดปัจจัยจากถวิลให้ยินยล
.
บทกวีนี้ร่ำรำพันเพ้อ
ดั่งละเมอเมาถ้อยกว่าร้อยหน
บทกวีนี้เล่าคล้ายเป่ามนต์
เสกให้ตนตามนางไม่ห่างกาย
.
ด้วยหลงมนต์ตนเองมาเร่งเร้า
มนต์ที่เป่าเปลี่ยนทางที่วางหมาย
กลับย้อนคืนตื่นเต้นไม่เว้นวาย
มนต์เป็นสายสื่อสั่งให้ฟังนวล
.
ให้รักเขา เขาสั่งต้องนั่งน้อม
ให้เพียบพร้อมเพื่อนางอย่าห่างหวน
ให้ซื่อตรงคงเคยชื่นเชยชวน
ให้ครบถ้วนถ้อยทีวจีงาม
.
มนต์ที่เสกเลขล้วนคงทวนทบ
ถึงบทจบจึงป้อนมาย้อนถาม
เสกให้รักปักใจกลับไหลลาม
ตรงกันข้ามคือเรารักเขาจัง
.
เล่นมนตราพารวนรักสวนกลับ
เลยเล่นรับร้อยเรียงด้วยเสียงสั่ง
ร่ายอักษรกลอนกวินให้ยินฟัง
เอ่ยเสียงดังด้วยว่า..เธอน่ารัก๚ะ๛
☆☆☆
♥