ทะเลไม่เคยหลับ

ทะเลไม่เคยหลับ
.
แม้นเนิ่นนานกาลเปลี่ยนดั่งเวียนว่าย
สิ่งสืบสายสร้างสรรค์ไม่หันเห
ยังคงคู่อยู่ค้ำแม้นจำเจ
หาถ่ายเททางเก่าที่เฝ้าคอย
.
น้ำกับฟ้าครามองยังจ้องจบ
ฟ้าโค้งทบเทียบขอบดินตอบถ้อย
ผืนน้ำปริ่มอิ่มสมอารมณ์พลอย..
ให้เรียงร้อยเรื่องราวทุกคราวครวญ
.
ไม่เคยหลับกับคำที่พร่ำขาน
ยังตระการกลกรรมที่นำหวน
ทะเลตื่นคืนค่ำยังย้ำทวน
เสียงยังชวนชอบชังดุจฟังเพลง
.
เป็นเสน่ห์เลล้ำเรื่องน้ำฟ้า
เป็นเจิดจ้าจากแสงสำแดงเปล่ง
เป็นทรายขาวราวรื่นให้ครื้นเครง
เป็นกันเองเอ่ยเอื้อนแลเหมือนพรม
.
จึงตื่นอยู่คู่คนผู้ล้นเลิศ
ผู้แก่เกิดก่อกรรมผู้ฉ่ำฉม
ผู้มากเรื่องเฟื่องฟูสู่อารมณ์
ผู้มากตรมตามจิตผู้ฤทธิ์เรือง
.
จึงทะเลเห่หวนต่างครวญคิด
ต่างลิขิตขีดวาดด้วยปราดเปรื่อง
จากหัวเราะเปราะสมอารมณ์เคือง
ล้วนลือเลื่องเลิศล้ำเพราะคำคน๚ะ๛
☆☆☆

ร้อยแสงแต่งสวย

ร้อยแสงแต่งสวย
.
มองลำพูดูเศร้าความเหงาจับ
คืนเดือนดับเดียวดายคนหน่ายหนี
เลยเลือนรางห่างไกลขาดไมตรี
อ้างว้างที่ทางเทียวดูเปลี่ยวไป
.
จึงค่ำคืนยืนคอยลมลอยหวน
จึงรัญจวนจิตสั่นอกหวั่นไหว
จึงคืนนี้มีเศร้าเงียบเหงาใจ
จึงเหลือใครคอยเฝ้าคอยเคล้าคลอ
.
จากลำพูอยู่เดียวคืนเปลี่ยวเหงา
ยังมีเจ้าจริงใจอาลัยหนอ
ค่ำมืดลงตรงนี้ฤดีรอ
เจ้ายังพอเพริศพร้อย หิ่งห้อยงาม
.
ซึ้งไมตรีที่ให้วิไลเลิศ
ช่างบรรเจิดจากใจแลไหวหวาม
แสงเพียงน้อยร้อยแล้วจนแวววาม
ใต้ฟ้าครามคราวค่ำแลลำพู
.
เปรียบน้ำใจในมิตรลิขิตเสริม
หากต่อเติมตามถ้อยเป็นสร้อยหรู
แต่ละคำล้ำเลิศชวนเชิดชู
เอื้อเอ็นดูด้วยดีไมตรีนำ
.
แสงหิ่งห้อยด้อยค่ายามฟ้าใส
แต่ยิ่งใหญ่ยามยื่นในคืนค่ำ
ธรรมชาติวาดวางทุกอย่างทำ
ให้คล้องคำคล้องเสียงร้อยเรียงราย๚ะ๛
☆   ☆   ☆
♥

หวานปานใดในหวานคำ

หวานปานใดในหวานคำ
.
จากอารมณ์สมรักสมัครสมาน
จากอ้อยตาลต่อเติมคอยเสริมให้
เป็นหวานคำฉ่ำรสทุกบทไป
เป็นหนึ่งในแนวหวามทุกยามยิน
.
หารสใดไหนเท่าสองเราหวาน
หาต้องการก่อกกให้ผกผิน
หาสุขสมบ่มผลใดยลยิน
หาใดกลิ่นกายเร้าเทียมเท่านวล
.
หวานอยู่แล้วแนวเดิมเพียงเสริมสม
ฟั่นเกลียวกลมก่อกลกมลหวน
หวานยามยิ้มพิมพ์ใจฤทัยรวน
จิตรัญจวนเจียนแยกให้แหลกลาญ
.
ยิ่งถ้อยคำล้ำรสเติมบทอ้อน
แววเว้าวอนเวียนรุกให้สุขศานติ์
กายเอนอิงพิงไหล่หาใครปาน
กอดเนิ่นนานแนบนวลน้องชวนชม
.
หวานเกินนี้มีใครที่ไหนอีก
หวานทุกซีกเสี้ยวส่วนไม่รวนขม
หวานท่วงท่าอาการสะท้านพรหม
หวานอารมณ์รวมรสทุกบทตอน
.
จึงหวานนี้พี่หวงและห่วงหา
ดั่งแก้วตาติดกายเกินถ่ายถอน
จึงชีพนี้พี่สมอารมณ์วอน
กอดหวานนอนเนื้อแนบกายแอบอิง๚ะ๛
☆   ☆   ☆
♥

หวานเกินใครรักใดปาน

หวานเกินใครรักใดปาน
.
หวาน ทุกคำพร่ำขานปานตาลต้น
มอบทุกคนหวานฉ่ำคำรักแม่
เกินจะทานหวานหยดมดคอยแล
ทุกถ้อยแท้แพ้คำฉ่ำหวานนาง
.
เกิน หัวใจจะห้ามไม่หวามไหว
ช่างพิไรในถ้อยเกินถอยห่าง
คมอักษรย้อนจิตเกินคิดวาง
ทุกที่ทางเกินยั้งด้วยยังจำ
.
ใคร คนหนึ่งซึ้งทรวงทุกท่วงถ้อย
งามหยดย้อยใครขานมานถลำ
ดังอิ่มทิพย์หยิบให้ใครน้อมนำ
สุขเลิศล้ำฉ่ำใจใครหนึ่งคน
.
รัก สุดซึ้งหนึ่งนางอย่างมุ่งหมาย
ฝันถึงปลายรักนั้นสัมพันธ์ผล
ก้าวตามรักปักทรวงทุกช่วงดล
ด้วยรักล้นบนสนองจากสองเรา
.
ใด ไหนเลย เชยชมสมเสมอ
ยามขาดเธอใดขมเท่าตรมเหงา
เมื่อโศกซึ้งตรึงร่างใดบางเบา
ยามรักเขาใดห่มคลายตรมทรวง
.
ปาน สิ้นใจสิ้นชีพรีบตักษัย
หมดเชื้อไฟไร้หวานปานหมดห่วง
หากรักลาล่าถอยปานลอยดวง
เปรียบติดบ่วงนายพรานปานสิ้นลม๚ะ๛
☆   ☆   ☆
♥ ♥ ♥

หัวกับเหา

หัวกับเหา
.
เรื่องไม่ดีที่ไหนเป็นใฝ่หา
ตามติดมามากมุขสนุกสนาน
เหมือนสาสมจมปลักสลักมาน
เหมือนโบราณเรียงร้อยเป็นถ้อยคำ..
.
อย่าหาเหาเอาไข่มาใส่หัว
อย่าเอาตัวตามมาคุณค่าต่ำ
อย่าคะนองลองคิดพินิจนำ
อย่าถลำเลยล้มไม่สมควร
.
ไฉนเหาเอาคู่มาอยู่หัว
ไม่อยู่ตัวตามร่างหรือบางส่วน
หรือว่าหอต่อหอพะนอนวล
จึงเหาล้วนเลยปลื้มไม่ลืมรัง
.
หรือว่าผมร่มรื่นเลยชื่นชอบ
เหารายรอบเรียงไข่บ้างใฝ่ฝัง
หรือให้เขาเกาหัวลิ้นรัวดัง
โอ้..มันจังจากถ้อย เห็นรอยเกา
.
หัวจึงอยู่คู่ใครก็ไม่สม
อยู่ต้านลมเลยคอเพื่อรอเหา
ถึงยามคันนั้นใครก็ไม่เอา
เห็นแต่เขาคันหัวน่ากลัวจัง
.
จึงอยากไหมให้เหามาเฝ้าหัว
ผมนี่กลัวเกินกลั้นจะหันหลัง
ไม่อยากมองจ้องเหาอยากเผารัง
แต่ก็กลัวหัวพัง เลยนั่งเกา๚ะ๛
☆   ☆   ☆
อิอิ
 

เราคู่กันสวรรค์รู้

เราคู่กันสวรรค์รู้

แม้นอยู่ห่างบางครายังหน้าหัก
แม้นวางพักเพียงห้องยังร้องลั่น
แม้นลืมข้างต่างขั้วลิ้นรัวพลัน
แม้นบิดผันผกผินต้องดิ้นตาย
.
ต้องอยู่เคียงเรียงข้างเข้าวางคู่
จะสอดสู่เสียบกลางก็ต่างหมาย
ด้วยขนาดขาดตัวไม่รั่วลาย
ยาวสั้นคล้ายเคยมือเข้าถือทาง
.
คู่ที่ดีมีเสียงสำเนียงเสนาะ
ฟังฉอเลาะแลลื่นไม่ตื่นข้าง
ใหญ่พอดีที่หัวยามตัววาง
ไม่เก้งก้างกำกับกระชับมือ
.
แน่นอนสากอยากย้ำใช้ตำครก
กระดอนกระดกด้านจับบังคับถือ
ครกคู่สากมากคำคนร่ำลือ
ขาดใดคือครัวค้างต้องร้างรา
.
มีเพียงสากบากหน้าไปหาครก
ดาวเดือนตกตามแต่ต้องแลหา
สากบากบั่นมั่นหมายไม่คลายคลา
อยากซบหน้าหนึ่งครกยอมรกครัว
.
ใครก็รู้คู่เราไม่เหงาหงอย
ค่ำคืนคล้อยคอยฟังเสียงดังทั่ว
แม่ตั้งต่อพ่อตำระงำรัว
สองเนียนัวเนิ่นนานสะท้านเรือน๚ะ๛
☆   ☆   ☆
♥
อิ อิ ตำน้ำพริกนะเจ้าคะ

ฟ้า-เดือน-ดาว-รักสามเส้าเราคู่กัน

ฟ้า-เดือน-ดาว-รักสามเส้าเราคู่กัน
.
ฟ้ารักดาวพราวพร่างใครสร้างสม
ดาวนิยมยอมเดือนเป็นเพื่อนฝัน
เดือนรักฟ้าฟ้างามยามเพ็ญจันทร์
สามผูกพันพร้องผลยามยลเยือน
.
รักสามเส้าเราพร้อมรายล้อมโลก
ยามย้ายโยกยัวรยาตรวางวาดเหมือน
เทพเทพีลีลาเกินหน้าเบือน
ยามคล้อยเคลื่อนครั้งคราอุรารอน
.
แม้มีสามยามรักสลักสลวย
ฟ้ารักสวยเสริมแสงเร้าแรงป้อน
จุนเจือราวดาวเดือนเป็นเพื่อนนอน
เดือนดาวย้อนยามแลงด้วยแสงงาม
.
ต่างเอื้อเฟื้อเหลือรักสลักสรวง
งามล้ำดวงแดนดลแลล้นหลาม
ด้วยรักเราเคล้าคลอพะนอนาม
แม้นรักตามสามเส้าไม่เง้างอน
.
เพราะมีรักรักกันต่างสรรสุข
มีเริงรุกร่ำบอกไม่หลอกหลอน
รักคือให้ให้สมอารมณ์วอน
มีสุนทรทางนำทุกค่ำคืน
.
มีรักสามยามวอนแสนอ้อนออด
งามตลอดเติมแต่งไม่แบ่งผืน
รู้หน้าที่ที่ตั้งหมายยั่งยืน
ล้วนเริงรื่นแลงาม รักสามเรา๚ะ๛
☆   ☆   ☆
♥