เย็บปากถ้าอยากอยู่

เย็บปากถ้าอยากอยู่
.
หลายทิวาราตรีที่ผันผ่าน
คนก่อการณ์นานแล้วยังแผ่วผล
ฟังเสียงฟุ้งปรุงเปลี่ยนแสนเวียนวน
รัฐสับสนบนสมองมองต่างมุม
.
ฝ่ายประชาขาสั่น หวั่นไปทั่ว
ความมืดมัวกลั้วกลบมาทบสุม
สุดหดหู่ผู้นำกรรมมารุม
โทษหลายกลุ่มสุ่มเสี่ยงเสียงจอแจ
.
ไร้น้ำยาพากันจำนรรจ์จ้อ
บ้างด่าทอต่อขานการกู้แก้
ให้ออกข่าวกล่าวกันมั่นดวงแด
สุดท้ายแค่แลหายดุจผายลม
.
ผลงานดีฝีปากอยากเอ่ยอ้าง
รู้ทุกอย่างทางไหนใครเหมาะสม
แต่เงาหัวตัวตนล้นคารมย์
ผลงานล้มจมท่าช่างน่าอาย
.
สุดหดหู่สู่ผลคนสูญเสีย
ทุกข์โลมเลียเพลียหนักผลักเป้าหมาย
ต้องเจ็บตนหม่นหมางบ้างถึงตาย
ชีพวางวายก่ายกอง ฟ้องผู้นำ
.
ปกครองคนล้นทุกข์คลุกแต่เศร้า
เมืองอับเฉาเหงาหงอยร้อยระส่ำ
ต้องก้มหน้าหากินกลางดินดำ
ไม่ปริปากมากคำ..ทนกล้ำกลืน
.

เมื่อธรรมหายปลายก็เพี้ยน

เมื่อธรรมหายปลายก็เพี้ยน
.
อ้างศักดิ์ศรีผู้ดีมียศฐา
อ้างศรัทธามาถือคือหมายมั่น
อ้างเผ่าพงศ์วงศ์ศามารำพัน
เอ่ยอ้างกันสนั่นเมืองเฟื่องศักดา
.
ไม่เคยมองผองชนเป็นคนด้วย
ยึดความรวยอวยกันสำคัญกว่า
ความมั่งมีชี้นำต่ำเมตตา
เลอเลิศค่าว่าตนคนแสนดี
.
ชอบตัดสินคนอื่นเป็นหมื่นแสน
คนทั่วแดนแค้นคำทำบัดสี
มองคนใครไร้ค่ายามพาที
เหยียดศักดิ์ศรีชี้หน้าขี้ข้าคน
.
แต่เบื้องหลังชังนักคนพรรค์นี้
พวกปากดีมีกินลิ้นสับสน
เลียเพื่อชาติขาดไปให้กังวล
ชาติมัวหม่นล้นวิบัติถนัดทำ
.
มากที่เห็นเป็นอยู่ทุกหมู่บ้าน
เทียวระรานผลาญผลจนถลำ
อยู่เหนือกฎบดบังฝังใจจำ
ความเจ็บช้ำนำสู่ไม่รู้คลาย
.
มองคนอื่นหื่นเหี้ยนเสี้ยนสนอง
ผิดทำนองผองชนบนความหมาย
ตัดสินบ้าอารมณ์ให้ล้มตาย
ธรรมละลายปลายทางช่างน่ากลัว
.

รักข้าฯ ยังคาต้น

รักข้าฯ ยังคาต้น
.
แยกรักรอต่อสายขยายใหม่
วาดหวังไว้ใสสดหมดปัญหา
แต่รักหนอกอเก่าเขาโรยรา
แลกิ่งก้านผ่านตาล้าร่วงโรย
.
เหมือนตัดทิ้งกิ่งกอหวังต่อใหม่
เอาล้างน้ำซ้ำให้ไร้แห้งโหย
เต็มตะกร้ามาเรียงเคียงหลุมโกย
ขุดดินโปรยโดยรอบเป็นขอบคัน
.
หวังให้รักปักกอได้ต่อติด
ได้ชื่นจิตคิดหมายปลายทางฝัน
รักกอใหม่ใสสวยด้วยสายพันธ์
สมบากบั่นมั่นใจให้ปุ๋ยดี
.
อย่าให้รักชะงักงันหมั่นถนอม
ล้างตรมตรอมล้อมรสสดสุขี
อย่าลอยลามตามยะถาค่าไม่มี
ถ้อยวจีที่หวานให้หว่านลง
.
กังวลไหมใหม่กอพอปลูกรัก
หากกิ่งหักปักดินสิ้นประสงค์
ทำไฉนใคร่ถามความจำนง
จะยังคงหลงรักหรือพักลา
.
คนอกหักมักหลงตรงปลูกถี่
ด้วยมากมีที่หมายหลายเสน่หา
ปลูกสำรองมองเมียงเคียงสุดา
แต่รักข้าฯ คาต้น ใกล้หล่นโรย
.

ปองดอกฟ้า

ปองดอกฟ้า
.
สูงสุดสายปลายฟ้าเกินคว้าถึง
สูงสุดดึงถึงนวลให้ชวนฝัน
สูงสุดตาคราห่างต่างรำพัน
สูงเกินดั้นฟันฝ่ามาเคียงครอง
.
เธอสุดสาวสุดสวยร่ำรวยล้น
เรายากจนหม่นไหม้ใฝ่สนอง
มีหรือเธอเผลอผันหันมามอง
เกินหมายปองคล้องคู่สู่ภิรมย์
.
เธอเหมือนฟ้าครามองต้องหน้าแหงน
เธอไกลแสนแดนสวรรค์นั้นเหมาะสม
เธอเลิศหรูคู่เคียงเพียงอินทร์พรหม
เธอหรือก้มชมดินถิ่นคนธรรพ์
.
แต่หลงรักปักใจเข้าให้แล้ว
คงไม่แคล้วแววเศร้าเข้าเห่หัน
อายใจตนหม่นหมองปองแจ่มจันทร์
รู้สักวันต้องตรมระทมทรวง
.
เพราะกรรมใดไหนเล่าเข้าสั่งสม
รู้ว่าตรมขมขื่นยังฝืนห่วง
รู้ไม่ควรล้วนร่ำช้ำแดดวง
รู้ติดบ่วงล่วงล้ำยังกล้ำกราย
.
ถึงอย่างไรไม่ลายังคว้าไขว่
ถึงแสนไกลไม่หวั่นมุ่งมั่นหมาย
ปองดอกฟ้าถ้าพลาดอาจถึงตาย
แม้นต้องวายชีวาตม์..ประกาศพลี..
.

คู่ต่างแต่วางเคียง

คู่ต่างแต่วางเคียง
.
ยามเมื่อแดดสลับฝนคนเริงรื่น
น้ำชุ่มชื่นตื่นตาฟ้าเปิดปล่อย
ฉ่ำอารมณ์สมสุขทุกคนคอย
เปลี่ยนเหงาหงอยร้อยร่ำฟ้าคำรณ
.
แล้วมีแสงแห่งทิวาอาบทาทั่ว
รุ้งหลายตัวรัวสีหนีหมองหม่น
ฟ้าแจ่มใสไร้คราบมาฉาบปน
สุขกมลล้นถวิลแสนยินดี
.
ดั่งความจริงสิ่งใดในโลกหล้า
ต่างเปลี่ยนหน้าคราครั้งเปล่งปลั่งสี
ดั่งฤดูสู่กาลมานานปี
ปรับฤดีมีสนองทำนองเพรง
.
สรรพสิ่งยิ่งเห็นเป็นสัจจะ
อนิจจังดังผละปะแสงเปล่ง
อย่ายึดมั่นถือมั่นมันโครงเครง
ปลดตนเองเบ่งบานก่อนวารวาย
.
ธรรมชาติวาดผลบันดลเหมือน
ว่าเลอะเลือนเชือนแชแปรจุดหมาย
แต่ให้ลองมองถึงซึ่งบั้นปลาย
กี่เกิดตายคล้ายกันความผันแปร
.
ของต่างสิ่งยิ่งเคียงเรียงเหมาะสม
งามชื่นชมพรหมสร้างข้างกายแม่
หญิงและชายหมายวางทางดวงแด
ต่างกันแท้แต่อยู่..เป็นคู่กัน
.

เมื่อรักหน่าย..เขาย้ายรัก

เมื่อรักหน่าย..เขาย้ายรัก
.
เอ..เขาย้ายรักหลบ จบประสงค์
รักเขาคงตายค้างหรืออย่างไหน
หรือสภาพเหี่ยวเฉาดูเหงาไป
รักของใครไยหน่าย.นอกสายตา
.
สุดสงสารรักเก่าเขาต้องย้าย
ต้องเสี่ยง   เป็นเสี่ยงตายสลายค่า
เขารักปล่อยน้อยใจไม่นำพา
โธ่..รักจ๋า รักใครช่างใจดำ
.
คนหน้าขาวใช่ขาวเจ้าดอกรัก
คนหน้าหักใจดีมีชื่นฉ่ำ
คนหน้าเนื้อใจเสือเหลือระกำ
คนหน้าช้ำอย่างพี่..นี้รักจริง
.
เถิดตามใจ..ให้ย้ายเปลี่ยนถ่ายที่
อาจบางทีมีดินถวิลยิ่ง
อาจงามสมกลมกลืนยื่นรักจริง
ไม่ถูกทิ้งให้เหี่ยว อยู่เดียวดาย
.
จงทำใจ..เถิดรัก เขาหักดิบ
จงกระซิบบอกเพื่อนเตือนก่อนสาย
ว่าคนชื่อ “ราศี” ..นี่นะชาย
อย่าได้หมายรักบอก..เธอหลอกเรา
.
โบกมือลารักเดิม..แล้วเริ่มห่าง
แม้จะต่างไปบ้างวางให้เหงา
นึกว่าบุญหนุนนำกรรมเป็นเงา
หลงรักเขาเพียงข้าง..อย่างลมลอย..
.

ร่วมบรรเลงเพลงชาติไทย

ร่วมบรรเลงเพลงชาติไทย
.
สู่สากลคนเห็นเป็นเอกลักษณ์
ต่างประจักษ์ปักแดนแคว้นสถาน
รับรู้ทั่วโลกามาช้านาน
เมื่อประเทศเป็นบ้านต่างขานรับ
.
ประเทศไทยใช้สีที่โดดเด่น
เรียงดั่งเช่นเส้นทางต่างระดับ
สีแดง,ขาว,น้ำเงิน เกินกระชับ
ความหมายนับว่าสมภิรมย์ใจ
.
แดงคือชาติ อาจองค์คงเอกราช
ขาวคือศาสน์วาดนำฉ่ำไฉน
น้ำเงินสื่อภัทรกษัตริย์ไทย
เกริกเกรียงไกรใต้หล้าฟ้าอมร
.
หากรู้ซึ้งถึงค่าภาษาสาร
ควรสมานสามัคคีนี้มาก่อน
รักษาธงคงคู่ อยู่สถาพร
โปรดสังวรย้อนย้ำอย่าทำลาย
.
ไตรรงค์จงอยู่ยั้ง และยั่งยืน
ให้คงผืนแผ่นงามตามความหมาย
ให้สีสดสวยเด่นเช่นดาวราย
ใครอย่าป้ายสีเปื้อนเหมือนไม่เกรง
.
จึงเคารพไตรรงค์ตรงดวงจิต
ใครอย่าคิดย่ำยีสามสีเปล่ง
เทิดทูนทางอย่างสง่าคราบรรเลง
“ชาติไทย” เพลง เร่งเร้า เราคนไทย
.