หน้าแรก

วันพุธที่ 16 มกราคม พ.ศ. 2556

รออาญา


สร้างกระสุน แห่งรัก สักหนึ่งนัด
บรรจงจัด อ้อมแขน แทนปลอกสี
เอาพลัง ความรัก อัดอีกที
แรงขับดี  ด้วยความกล้า ท้าสู้นาง

เอาหัวใจ ร้อนรุก คลุกความหวาน
ประสบการณ์ เป็นชนวน ชวนถากถาง
เอาจุมพิต เป็นไฟ โลมไล้นาง
ครบทุกอย่าง เล็งกลาง ระหว่างใจ

ท้ายกระสุน เกาะเกี่ยว เหนี่ยวเชือกรัก
เมื่อยิงปัก อกสาว น้าวเนื้อใส
ผ่อนและดึง คว้าถึง ซึ่งดวงใจ
กอดเก็บไว้ ใกล้ตน คนแม่นปืน

เล็งแล้วเหนี่ยว เรียวไก ด้วยใจมุ่ง
หวังให้ตุง ดวงใจ ไร้ขัดขืน
เป้าหยุดนิ่ง..พิงฝา หน้าทะมึน
เรากลับยืน ขาสั่น สะท้านทรวง

จะเป็นใคร ที่ไหน คนใดเล่า
ก็แม่เจ้า แดงคนดี ที่น่าหวง
ตะโกนท้า เสียงกร้าว ราวฟ้าทวง
เสียวซ่านทรวง ควงกระบี่ รี่เข้ามา

กระสุนรัก กระเด็นออก ปลอกกระแทก
ร่วงลงแตก แทรกลง ตรงหินผา
คนถือปืน ยืนตะลึง ถึงเวลา
รอถูกฆ่า จากสตรี ..ที่งดงาม...

หวานจัง



หวานจับใจ ไพเราะเสนาะล้น
หวานจับจน ใจพี่นี้เพ้อฝัน
สุดซาบซึ้งตรึงใจ ในรำพัน
จิตกระสัน คืนค่ำ ในรำเพย

จริงหรือไร ในคำนำประจักษ์
จริงหรือรัก มักอ้างวางเฉลย
หวั่นในทรวงลวงหลอก ช้ำชอกเคย
กลัวจังเลยเผยออก ช้ำชอกครวญ

คนห่างไกล ใจเศร้าเหงาคิดฝัน
คนห่างกัน ฝากฟ้าคราคิดหวน
 คอยห่วงหาพาเหม่อ เพ้อชื่นชวน
ลมรัญจวนป่วนเสมอ เพ้อชื่นชม

ถึงวันนี้ พี่ซึ้งรำพึงฝัน
ถึงวันนั้น มั่นเสมอเธอสุขสม
ตระกองกอดพรอดพร่ำ ล้ำนิยม
สองภิรมย์สมคำ  ล้ำนิยาย
 กลบทสร้อยสลับคู่สะคราญ
ลมจ๋า
๐๐~~๐๐
ลมจ๋า..ลม พัดผ่าน ใครวานเจ้า
หอบรักเอาฝากมาให้ข้าฯ ไหม
หรือเจ้าแกล้งพัดสาดมาบาดใจ
เพื่อยั่วข้าฯ อาลัย ให้ไหวตาม

ลมจ๋า..ลม พัดมา อีกครานี้
หอบข่าวรักคนดีที่หวิวหวาม
ติดมาด้วยบ้างไหม..ใจนงราม
หรือคนงาม แกล้งหลอก ยอกอุรา

ลมจ๋า..ลม พัดลอย  ข้าฯ คอยรัก
โปรดหยุดพักบอกบ้างวางห่วงหา
อย่าพัดเลยลิ่วลอยปรอยน้ำตา
อกสะอื้นตื่นผวา..คราลมครวญ

ลมจ๋า..ลม พัดเอื่อยเหมือนเหนื่อยนัก
หรือความรักฟากนั้นสุดกำสรวล
ข้าฯ อยากได้ รักจริงสิ่งคู่ควร
ลมอย่านำ คำหวนป่วนอาลัย

ข้าฯ รอรัก ฝากลม หวังชมชื่น
ทุกค่ำคืนครวญหาพาหวั่นไหว
ข้าฯ คิดถึง ตรึงทรวง แม่ดวงใจ
อย่าเลยไป ไม่บอก ให้ยอกทรวง

โอ้..ลมจ๋า ข้าคอย ด้วยหงอยเศร้า
จิตรุมเร้าร้อนรนปนห่วงหวง
เมื่อไหร่หนอ รอลม สมแดดวง
ชื่นสู่สรวง ควงคู่  อยู่วิมาน.

ความฝัน..ความจริง


อาจจะเป็น เพียงฝัน ในวันหนึ่ง
วันที่ซึ่ง ฝันใฝ่ ใจชายหญิง
วันที่ซึ่ง ร้องขอ รอประวิง
พอได้พัก พึ่งพิง จากสิ่งลวง

คืนสดับ หลับสนิท จิตสงบ
ความฝันพบ เป็นจริง ยิ่งใหญ่หลวง
เกิดพลัง ศรัทธา มาล้นทรวง
พาข้ามบ่วง ทรมาน ที่รานใจ

เหมือนเป็นลาง ทางชี้ ว่าดีชั่ว
เตือนเมามัว ตัวต่ำ คำขานไข
ให้ระวัง ไม่ประมาท พลาดพลั้งไป
ความฝันใน ใจสงบ พบทางเดิน

จะฝันร้าย ฝันดี มีสาเหตุ
ในขอบเขต ความจำ นำขัดเขิน
สิ่งที่ฝัน เก็บไว้ ใช่ทำเมิน
ก่อได้เกิน กว่ามาก จากฝันเรา

อยากได้ฝัน คืนวัน อันสงบ
ได้ทางลบ ความผิด ที่คิดเขลา
ได้แสงไฟ ส่องทาง อย่าบางเบา
ได้ยึดเอา เป็นจริง แก้สิ่งลวง

~~ อนิจจา..หมาใคร ~~



อาจจะหลายมุมมองต้องกรองจิต
อาจจะหลายแง่คิด ตามจิตฝัน
อาจจะหลายอารมณ์คมเกี่ยวกัน
อาจจะหลายคืนวันต่างฝันไป

คำว่าหมา คือหมา ภาษาบ้าน
ที่ลูกหลาน รักชอบ ตอบขานไข
เป็นสัตว์เลี้ยง ที่โดดเด่น เห็นทั่วไป
ที่หลงใหล ที่ไล่ตี มีไม่น้อย

เมื่อเรารัก ใช่ใครอื่น จะชื่นด้วย
เราต้องช่วย ป้องปัด จัดใช้สอย
ไล่มันบ้าง ขังบ้าง อย่างลงรอย
แล้วจึงค่อย ฝึกใจ ให้เอ็นดู

เพราะว่าหมา ไม่รักใคร..รักเจ้าของ
ท่วงทำนอง ของคน ชนเลิศหรู
ยังเลี้ยงหมา ไว้เชิดหน้า ท้าคนดู
หมาได้หรู คู่คนงาม..ยังตามชม

คนกลับเปรียบ สิ่งเลวร้าย ว่าคล้ายหมา
เช่นคำพูด คำจา..หมาขื่นขม !
พอพูดมาก..บอกปากหมา..พานิยม
หมาไม่ตรม แต่คนขม แทบล้มตาย

ผมว่าดี ได้ปากหมา แล้วพาชื่น
หมาไม่แหล อย่างอื่น ชื่นสุขหลาย
หมาเพียงเห่า คนเล่า เป่าน้ำลาย
    ฟุ้งกระจาย..ทั้งใส่ตน..คนใกล้เคียง   

เฮ้อ...ไอ้พวกปากคน !!

ความว่างเปล่า


…มันเป็นความ ว่างเปล่า ที่เขาสร้าง
ที่เขาวาง รั้วกั้น ด้วยหวั่นไหว
เกรงฝูงเหลือบ แลริ้น บินเข้าไป
เกาะหัวใจ ให้รำคาญ แล้วรานรวน

หัวใจใคร ใครก็หวง ห่วงที่สุด
ไม่อาจหลุด ให้ครอง ของสงวน
สร้างเกาะกั้น ปั้นกำแพง แบ่งใจนวล
แยกเป็นส่วน เป็นซีก ปลีกเอกา

ถามได้ไหม ไงเห็น เป็นเช่นนั้น
แยกส่วนชั้น หัวใจ ทำไมหนา
ความว่างเปล่า รอบตน คนชินชา
รอบหัวใจ คนคงว่า ช่างน่ากลัว

แม้นสุดหวง ดวงใจ ในที่สุด
ไม่อาจหยุด ฉุดให้เฉา เจ้าทูนหัว
ธรรมชาติ สร้างรักมา ไม่น่ากลัว

ไยมามัว ขังใจ ไม่แบ่งปัน

เหมือนกีฬา ที่ต้องซ้อม พร้อมต่อสู้
ลงสนาม พร้อมมวลหมู่ คู่แข่งขัน
แพ้ชนะ จะเจ็บบ้าง ก็ช่างมัน
ต้องมีวัน ได้ขึ้นแท่น  แสนยินดี

...ความว่างเปล่า  มองไป เหมือนไร้เพื่อน
ใครไม่เยือน เรือนไม่ล้าง ต่างเมินหนี
...ความว่างเปล่า หากมีได้ คล้ายยินดี
แต่สุดท้าย..ก็คือที่  เก็บซากตน...

ผมรักคุณ

ผมรักคุณยืนยันนั้นรักแน่
ไม่เปลี่ยนแปรแน่นหนักรักเสมอ
ยามห่างไกลใจสั่นฝันละเมอ
หวั่นเกรงเธอตัดพ้อท้อรอวัน

หนทางไกลใจหวังตั้งตาสู้
ยังยืนอยู่คู่หมายที่ชายฝัน
ผมรักคุณหลากล้นพ้นจำนรรจ์
คืนสุขสันต์เคียงใกล้ใฝ่ใจปอง

ผมรักคุณ คุณรู้ไหม ใจครวญหา
ผมรักคุณ สุดชีวา พาสมสอง
ผมรักคุณ รักทั้งหมด จรดใจครอง
ผมรักคุณ บุญสนอง สี่ห้องใจ